صفت مرکب

(اُ تُ) (ص مر.) نک شتربان.

(اِ مُ رَ) (ص مر.) کنایه از: سرشناس، معروف.

(~ لُ سّ فِ) (ص مر.)
۱- پست ترین مراتب.
۲- ضلالت، گمراهی.
۳- طبقه هفتم دوزخ، بدترین جای جهنم.

(اِ فَ بَ) [ معر. ] (ص مر.)
۱- سپاهبد، سپاهسالار.
۲- عنوان پادشاهان طبرستان.

(اِ فَ) (ص مر.) سپاهسالار، سردار سپاه.

(اُ تُ) [ په. ] (ص مر.)۱ – محکم، پایدار، سخت.
۲- مورد اعتماد، امین.
۳- درجه‌ای در ارتش، میان گروهبان و افسریار.

(اُ تُ) [ په. ] (ص مر.)
۱- استوار، پایدار.
۲- قابل اعتماد، امین.
۳- مضبوط.

(اَ دَ) (ص مر.) سزاوار، شایسته، لایق.

(~. خُ) (ص مر.) خودخواه، خودپسند، پرافاده.

(~. گُ ذَ تِ) (ص مر.) آن که برای مردن و کشته شدن آماده‌است.