(گِ دِ) [ معر. ] (ص مر.) نگاهبان، نگهبان، حارس.
(~. شَ) (ص مر.) = گردن شخ: کنایه از: مغرور، سرکش.
(گِ دِ) [ په. ] (ص مر.) ۱- هرچیز گرد و مدور مانند: نان. ۲- نوعی برنج.
(گِ مُ) (ص مر.) ۱- مُشت، پنجه جمع شده. ۲- قبضه، قبضه کمان.
(گَ دَ. بُ دِ) (ص مر.) عاصی، غیرمنقاد؛ مق. گردن داده.
(گَ گَ) (ص مر.) همیشه گردنده.
(گِ دُ. قُ لُ بِ) (ص مر.) کوتاه و چاق.
(~. رِ) (ص مر.) ۱- حیله گر، مکار. ۲- نمک نشناس.
(~.) (ص مر.) فریبنده، ذغاباز، محیل.
(~. یَ یا یِ) (ص مر.) نفیس، باارزش.
