صفت مرکب

(~. طَ) [ ع. ] (ص مر.) خوش منش.

(زَ. مِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) کسی که همواره شاد و خوشحال باشد.

دل (~. دِ) (ص مر.)
۱- روشن دل.
۲- شاد، خوش مشرب.

(زَ) (ص مر.)
۱- سرودخوان.
۲- خوش آواز.
۳- بلبل.

(~.) (ص مر.) نگهبان زندان.

(زَ رِ) (ص مر.) زن باز، مردی که آمیزش با زنان را بسیار دوست دارد.

(~.)
۱- (اِ.) نوعی خیمه.
۲- (ص مر.) محکم، استوار.

(زَ. بِ. مُ) (ص مر.) دیوث، قواد.

(~. قَ بَ یا بِ) [ ع – فا. ] (ص مر.)
۱- آن که زن وی روسپی باشد.
۲- دشنامی است مردان را، زن جلب.

(زَ) (ص مر.) زرد رنگ.