صفت مرکب

(ص مر.) پاره پاره، چاک چاک.

(تَ) (ص مر.)کسی که بدنی نیرومند و آسیب ناپذیر دارد.

(ص مر.) کسی که در صورت لزوم خوی و خصلت خود را عوض می‌کند.

(س) (ص مر.) بی گناه، صوابکار.

(ص مر.) کنایه از: گناهکار، شرمسار.

(~. فِ) [ ع – فا. ] (ص مر.)
۱- دارای اندیشه‌های روشن.
۲- متجدد.

(~.) [ فا – ع. ] (ص مر.) تیزفهم، زیرک.

(~. رَ تِ) (ص مر.) کنایه از:
۱- بخت برگشته، بی اقبال.
۲- کسی که عمرش بیهوده سپری شده.

(اَ) (ص مر.) آن چه که هر روز افزایش یابد.

(نِ) (ص مر.) مربوط به روز، وابسته به روز.