صفت مرکب

(ص مر.) تندرو.

(نَ) (ص مر.) راهنما، راهبر.

(نَ رَ تِ) (ص مر.) تجربه نادیده.

(ص مر.) رایگان.

(ص مر.) رمه یار؛ چوپان، شبان.

(ص مر.)
۱- رازدار.
۲- در گذشته به کسی که عرایض حاجتمندان را به عرض شاه و امیر می‌رسانید می‌گفتند.

(نِ یا نَ) (ص مر.) کنایه از:
۱- شخصی که با همه کس از قرار راستی و درستی و امانت و دیانت رفتار کند.
۲- هر چیز راست و درست.

(تَ)(ص مر.)حقیقی، واقعی.

(مَ نِ) (ص مر.) دارای طبع و منش جوانمردان.

[ فر. ] (ص مر.)
۱- بنیادگرایی.
۲- تندروی.