(~. خُ) (ص مر.) کسی که خوب غذا بخورد، خوشخوار.
(~.) (ص مر.) ۱- خوش خلق، نیک نهاد. ۲- در اصطلاح پزشکی: بی خطر.
(~. رِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.
(~. مَ زِ) (ص مر.) آن چه که دارای طعم و مزه نیک باشد.
(خُ. یُ) [ فا – ع. ] (ص مر.) خجسته.
(خُ) (ص مر.) ۱- آبدار. ۲- تر و تازه.
(~. بَ) (ص مر.) نیک بخت، خوش اقبال.
(~.) (ص مر.) ۱- دستگاه و آلتی به خودی خود کار می‌کند، اتوماتیک. ۲- مداد خودنویس.
(~.) (ص مر.) ۱- خودسر، خودرای. ۲- هوی پرست.
(~. مِ) (ص مر.) ۱- خودسر. ۲- شهربان، مرزبان.
