صفت مرکب

(~. خَ) (ص مر.)
۱- تهیدست، بدبخت.
۲- نوعی نفرین دال بر آرزوی بدبختی کسی. مق. خانه آبادان.

(طَ) (ص مر.) کسی که اندیشه‌های بیهوده دارد.

(طَ مَ) (ص مر.) کسی که آرزوهای بیهوده در سر می‌پروراند.

(دَ) (ص مر.) ناشی، ناوارد در کار.

(ص مر.) مجازاً متواضع، فروتن.

(~. نِ) (ص مر.) فقیر، بیچاره.

(~. جَ) [ ع. ] (ص مر.) آسوده، بی تشویش.

(~. وَ) [ ع – فا. ] (ص مر.) تعجب – آور، شگفت انگیز.

(~. زَ دِ) [ ع – فا. ] (ص مر.) متحیر، سرگشته.

(حَ یُ ض) [ ازع. ] (ص مر.) زنده و حاضر.