صفت نسبی

(ش) (ص نسب.) دیشبی.

(دُ بِ) [ فا – ع. ] (ص نسب.)
۱- شعری دارای دو بیت یا چهار مصراع که مصراع‌های اول و دوم و چهارم دارای یک قافیه هستند.
۲- یکی از گوشه‌های چهارگاه.

(~.) (ص نسب.)
۱- منسوب به دهلیز.
۲- سخن بی معنی، گفتار بی فایده.

(~.) (ص نسب.) در مرحله دهم، دهمی.

(دَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) کسی که زمان را ازلی و ابدی می‌داند و همه حوادث را ناشی از زمان می‌داند، ملحد، طبیعی.

(دُ) [ ع. ] (ص نسب.) منسوب به دنیا، دنیوی.

(دَ پَ) (ص نسب.) زر و سیمی که نصف آن با فلز دیگر مخلوط باشد.

(دَ دَ) (ص نسب.) زر و سیم تمام عیار.

(دَ) (ص نسب.)
۱- دنگ کوب. (هوا)
۲- با سر به طرف پایین رفتن هواپیما و مجدد بازگشتن (به وسیله دسته فرمان).

(دُ) (ص نسب.) منسوب به دنیا؛ دنیایی.