اتفاقیه
(اِ تِّ یُِ) [ ع. اتفاقیه ] (ص نسب.) مؤنث اتفاقی.
۱- اتفاق افتاده، واقع شده.
۲- گاه به گاه.
(~ِ جَ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به ابواب جمع ؛ دریافتها و وصولی -های مادر حساب، دخلها و دریافتهای صاحب جمع.
۲- گروهی که در یک مجموعه کار م ی کنند.
(اِ تِ) [ ع. ابتدائی ] (ص نسب.) مقدماتی، اولی، آغاز. ؛مدرسه ~مدرسهای که در آن نخستین دوره تحصیل را فراگیرد.
(اِ حَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) اباحی ؛ ملحدی که همه چیز را مباح شمارد و انجام محرمات را جایز میداند.