ضم

[ په. ] (ضم.) ضمیر اشاره برای دور. مق این.

(ضم.) جِ این ؛ ضمیر اشاره برای اشخاص نزدیک. مق. آنان.

(ضم.) ضمیر شخصی، منفصل (جمع ذوی العقول). الف – فاعلی: ایشان گفتند، ایشان رفتند. ب – اضافی: کتاب ایشان، خانه ایشان.

[ په. ] (ضم.) ضمیر منفصل، سوم شخص مفرد، اوی، وی.

(اَ) [ ع. ] (ضم.)
۱- من.
۲- مخفف اناالحق (من خدایم).

( اَ ) [ په. ] (ضم.) ضمیر شخصی متصل سوم شخص مفرد و آن به صورت مفعولی (سپردش: بدو سپرد)، فاعلی (گفتش: گفت او را) یا اضافی (خانه اش، کتابش) است.