(تَ حَ لّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- زیور بستن. ۲- زینت یافتن، آراسته شدن.
(تَ حَ نُّ) [ ع. ] (مص ل.) به دین حق گرویدن، به راه راست رفتن.
(تَ حَ نُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- مهربانی کردن. ۲- آرزومند شدن.
(تَ حَ ضُّ) [ ع. ] ۱- (مص م.) حاضر کردن. ۲- (مص ل.) حاضر شدن.
(تَ حَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- هوشیار بودن و پرهیز کردن. ۲- خویشتن داری.
(تَ حَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- محفل ساختن، دور هم جمع شدن. ۲- پُر شدن مجلس از مردم.
(تَ حَ قُّ) [ ع. ] (مص ل.) کینه گرفتن.
(تَ حَ قُّ) [ ع. ] (مص ل.) درست شدن، حقیقت پیدا کردن.
(تَ حَ کُّ) [ ع. ] ۱- (مص م.) احتکار کردن. ۲- (مص ل.) افسوس خوردن.
(تَ حَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.) حلقه حلقه نشستن مردم، گرد درگرفتن.
