مصدر لازم

منافثت

(مُ فِ ثَ) [ ع. منافثه ]
۱- (مص ل.) زیرگوشی گفتن.
۲- با هم صحبت کردن،
۳- پچ پچ کردن.

    منافرت

    (مُ فِ رَ) [ ع. منافره ] (مص ل.)
    ۱- در اصل و نسب به هم فخر کردن.
    ۲- از هم نفرت داشتن.

      مناغات

      (مُ) [ ع. مناغاه ] (مص ل.)
      ۱- مغازله کردن با زنان.
      ۲- معارضه کردن با کسی.
      ۳- خوش زبانی کردن با کسی و مسرور کردن او را.

        مناسبت

        (مُ س بَ) [ ع. مناسبه ] (مص ل.) با هم نسبت داشتن، هم شکل شدن. ج. مناسبات.

          مناضلت

          (مُ ض یا ضَ لَ) [ ع. مناضله ] (مص ل.) نبرد کردن با هم، تیر به هم انداختن.

            پیمایش به بالا