مصدر متعدی

(تَ) [ ع. ] (مص م.) گماشتن، چیره دست کردن، مسلط ساختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- مسمط ساختن شعر.
۲- آویختن چیزی.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- فربه ساختن.
۲- روغن دار کردن.

(تَ یِ) [ ع. تسمیه ] (مص م.) نام نهادن، نامیدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- رام کردن، مغلوب کردن.۲ – کار بی مزد کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- گرم کردن، بر گرمی چیزی افزودن.
۲- گرمی خوردن، داروی گرم خوردن ؛ مق. تبرید.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) استوار کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- رها ساختن، گسیل کردن.
۲- طلاق دادن زن.
۳- گشودن و شانه زدن موی.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) هموار کردن، پهن کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- خط کشی کردن.
۲- سطربندی کردن.