مصدر متعدی

تحمیل

(تَ) [ ع. ] (مص م.)۱ – بار کردن.
۲- کاری را به زور به عهده کسی گذاشتن.

    تحویل

    (تَ) [ ع. ] (مص م.)
    ۱- جابه جا کردن.
    ۲- تغییر دادن.
    ۳- سپردن کاری یا چیزی به کسی.

      تحکیم

      (تَ) [ ع. ] (مص م.)
      ۱- کسی را حاکم یا داور کردن.۲ – در فارسی به معنای استوار کردن.

        تحصین

        (تَ) [ ع. ] (مص م.)
        ۱- استوار کردن، محکم گردانیدن.
        ۲- گرداگرد شهر یا قلعه را حصار کردن.

          پیمایش به بالا