مصدر متعدی

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- درست کردن.
۲- درستی امری را بررسی کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- کسی را حاکم یا داور کردن.۲ – در فارسی به معنای استوار کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- استوار کردن، محکم گردانیدن.
۲- گرداگرد شهر یا قلعه را حصار کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) آماده کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) فتنه انگیختن، چند نفر را به هم انداختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) آزمند ساختن، برانگیختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) برانگیختن، به شوق آوردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- گردانیدن.
۲- تغییر دادن اصل کلام.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) سوزانیدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) جنبانیدن، به حرکت درآوردن.