مصدر متعدی

(دَ) (مص م.) دواندن، تاختن.

(دَ) (مص م.) دواندن، دوانیدن.

(~. کَ دَ) (مص م.)
۱- زنده کردن.
۲- بارونق کردن. تعمیر کردن.

(دَ) (مص م.) نک تاراج.

(دَ) (مص م.)
۱- دور کردن.
۲- ترسانیدن.

(دَ) (مص م.) نک تاراندن.

(زَ دَ) (مص م.) مبادله کردن چیزی با چیز دیگر.

(تَ اَ بّ) [ ع. ] (مص م.) کسی را به پدری گرفتن.

(دَ) (مص م.)
۱- پیچیدن، پیچ دادن.
۲- دوری جستن.
۳- تاب آوردن، ایستادگی.

(دَ) (مص م.)
۱- تافتن، پیچ دادن، خماندن.
۲- زلف و ریسمان و امثال آن را پیچ و خم دادن.
۳- چیزی را در ظرفی فلزی در حرارت آتش بدون آب و روغن سرخ و برشته کردن.
۴- پرتو افکندن، روشن ساختن.