مصدر

(کُ تَ) (اِ.)
۱- عصا و چوبدستی.
۲- (مص م.) زدن، ضربه زدن. ؛ ~خور سفتی بودن از کتک خوردن پروا نداشتن.

(~. زَ دَ) (مص م.) تنبیه بدنی کردن.

(کِ) [ ع. ] (مص م.) پنهان داشتن، پنهان کردن.

(کَ دَ) (مص ل.)
۱- خفتن، خوابیدن.
۲- ربودن، دزدیدن.

(کِ بَ) [ ع. کتابه ] (مص م.) نوشتن، نویسندگی.

(کَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- چاه را انباشتن و پر کردن.
۲- پر کردن شکم از غذا.

(~. کِ دَ) (مص ل.)
۱- کشیدن کمان (کباده).
۲- ورزشکار تنه کباده را به دست چپ و زنجیر آن را به دست راست گرفته بالای سر خود می‌برد و طوری حرکت می‌دهد که دست‌ها از آرنج تا مچ به طور افقی روی سر قرار گیرد.

(دَ) (مص م.)
۱- جستجو کردن، کندن.
۲- بحث کردن.

(دَ) (مص ل.) کاستن، کم شدن.

(دَ) (مص م.) کاستن، کم کردن.