مصدر

(فَ قَ. گُ دَ) [ معر – فا. ] (مص م.) نک فقاع گشودن.

(فَ کّ) [ ع. ]
۱- (مص م.) جدا کردن دو چیز از هم.
۲- باز کردن، گشودن.
۳- خلاص کردن، رها کردن.
۴- از گرو در آوردن.
۵- لباس درآوردن.

(فَ هَ) [ ع. فقاهه ] (مص ل.)
۱- دانا شدن، عالم گشتن.
۲- فقیه شدن، فقیه بودن.

(فِ یا فُ) [ ع. ]
۱- (مص م.) گم کردن، از دست دادن.
۲- (مص ل.) گم شدن.

(~. گُ دَ) [ ع – فا. ]
۱- (مص م.) باز کردن سر شیشه شراب.
۲- (مص ل.) کنایه از: آروغ زدن.
۳- لاف زدن.
۴- تمتع بردن.

(فِ طْ) [ ع. ] (مص ل.) باز کردن روزه.

(فَ صْ) [ ع. ] (مص م.) رگ زدن، خون گرفتن از طریق نیشتر زدن به رگ.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) رگ زدن، خون گرفتن.

(فَ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- جدا کردن.
۲- حساب پس دادن، تصفیه حساب کردن.

(فُ دَ) (مص ل.) = افسوسیدن:
۱- دریغ و حسرت خوردن.
۲- ظرافت نمودن، مسخرگی کردن.