مصدر

(غَ دَ) (مص م.) از سمتی به سمت دیگر گرداندن.

(غَ لّ) [ ع. ] (مص م.)
۱- دست کسی را به گردن بستن.
۲- بند بر دست و پای و گردن کسی گذاشتن.

(غُ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) به بند کشیدن، اسیر کردن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- در غلاف گذاشتن.
۲- در درگیری و جدال از حریف ترسیدن و کوتاه آمدن.

(غَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- غریدن شتر.
۲- خرخر کردن در خواب.

(غَ ضّ) [ ع. ] (مص م.)
۱- فروخوابانیدن چشم را.
۲- فرو داشتن آواز.

(غِ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) خیانت کردن، ناراستی کردن.

(غَ) [ ع. ]
۱- (اِ.) ستم، ظلم.
۲- (مص ل.) ستم کردن، ظلم کردن.

(غَ دَ)
۱- (مص ل.) خزیدن.
۲- به هم چسبیدن.
۳- (مص م.) طبقه طبقه روی هم گذاشتن.

(غِ شّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) خیانت کردن.
۲- فریب دادن.
۳- کدورت.
۴- (مص م.) آمیختن هر چیز کم بها در هر چیز گرانبها و ناخالص کردن آن.