مصدر

(طَ مَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- آزمند گردیدن.
۲- امید داشتن.

(طَ مَ. بُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) طمع کردن، طمع بستن.

(~. بُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- ترک آز کردن.
۲- قطع امید کردن.

(طَ لَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- خواستن.
۲- جُستن.

(طَ رِ) [ ع. طفره ] (مص ل.) پریدن، پریدن از بلندی.

(~. رَ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) شاخه خالی کردن.

(~. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- کوتاهی کردن در کار.
۲- در رفتن.

(طَ) [ ع. ] (مص ل.) جدا شدن زن و شوهر.

(~. گِ تَ) [ ع – فا. ] (مص م.) زراندود کردن.

(طِ) [ ع. ] (مص م.) خواستن حق خود را از کسی، مطالبه، باز جست کردن.