مصدر

شیفتن

(تَ) [ په. ] (مص ل.)
۱- دلباخته شدن، عاشق شدن.۲ – آشفته شدن.
۳- حیران شدن.

    شیبیدن

    (دَ) (مص ل.)
    ۱- درهم شدن، مخلوط شدن.
    ۲- شیفته شدن.
    ۳- لرزیدن.
    ۴- آشفته گشتن.

      پیمایش به بالا