مصدر

(ش کُ دَ) (مص م.) رویانیدن.

(ش کَ تَ) [ په. ]
۱- (مص م.) خرد کردن.
۲- مغلوب ساختن.
۳- تا کردن.
۴- شکار کردن.
۵- (مص ل.) خرد شدن.
۶- مغلوب شدن.
۷- تعظیم کردن، دو تا شدن.
۸- تکیده شدن.

(ش کَ دَ) (مص م.)
۱- شکار کردن.
۲- شکستن.

(ش کُ دَ) [ په. ] (مص ل.) لغزیدن، سکندری خوردن.

(ش دَ) (مص م.)
۱- شکافتن.
۲- نقب زدن.

(ش تَ) [ په. ]
۱- (مص م.) چاک دادن، پاره کردن.
۲- شکستن.
۳- (مص ل.) پاره شدن، شق شدن.

(شُ) [ ع. ] (مص ل.) سپاسگزاری کردن، شکر گفتن ؛ مق. کفران.

(شَ) [ معر. ] (مص م.) سنجیدن، وزن کردن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) دوپاره کردن.

(شَ شَ قَ یا ق ِ) [ ع. شقشقه ] (مص ل.) بانگ کردن شتر.