مصدر

(شُ دَ) (مص م.) شیار کردن زمین.

(شَ دْ) [ ع. ] (مص ل.) شعر یا آواز را با صدای بلند خواندن.

(~.) [ ع. ] (مص ل.) بدی کردن.

(شَ دَ) (مص ل.)
۱- فریاد زدن.
۲- صفیر زدن.
۳- پژمردن.

(شُ دَ) (مص ل.) = شخیلیدن:
۱- بانگ کردن.
۲- با آهنگ خواندن، سوت زدن.
۳- ناله کردن.
۴- غریدن رعد.
۵- پژمرده شدن.

(~.) (مص ل.) خراشیدن.

(شَ دَ) (مص ل.) شعله کشیدن.

(شُ) (مص ل.) شدن، رفتن.

(شُ دَ) (مص م.)
۱- خراشیدن، ریش کردن.
۲- آزردن.

(شَ دّ) [ ع. ]
۱- (مص م.) محکم کردن، استوار ساختن. قوی کردن.
۲- بلند و پست کردن نغمه تا موافق مطلوب گردد؛ کوک کردن، اصطحاب.
۳- (مص ل.) دویدن.
۴- حمله کردن.