مصدر

(نِ) [ ع. ] (مص م.) ازدواج، زناشویی.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) عقوبت کردن، عذاب کردن.

(نَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- شکستن عهد و پیمان.
۲- به هم زدن معامله.

(~. ~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) بی اثر شدن، بیهوده شدن.

(~. بَ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) شکل گرفتن، متصور شدن.

(~. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) حیله کردن، رُل بازی کردن.

(نَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- کوبیدن.
۲- کنده – کاری کردن روی سنگ و چوب.

(نَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- شکستن.
۲- ویران کردن، منهدم کردن.
۳- شکستن عهد و پیمان.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- چک یا جنسی را به پول تبدیل کردن.
۲- مطرح کردن ضعف و قوت یک اثر.

(نَ هَ) [ ع. نقاهه ] (مص ل.) دوره ضعف بعد از بیماری.