مصدر متعدی حمل کردن (حَ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)۱ – بردن چیزی از جایی به جای دیگر. ۲- تصور کردن، در وهم افتادن.
مصدر لازم حلول (حُ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- فرود آمدن در جایی، وارد شدن به کسی. ۲- داخل شدن روح کسی در کس دیگر.