مصدر

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- اشاره کردن، با اشاره فهماندن.
۲- سخنی را در ضمن سخن دیگر به کنایه بیان داشتن.

(تَ ثُ) [ ع. ] (مص ل.) مانند هم شدن، ه مچون یکدیگر گردیدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) سرزنش کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- رنگ به رنگ کردن.
۲- اسلوب سخن را تغییر دادن و متنوع ساختن.
۳- غذاهای گوناگون حاضر کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) نرم گردانیدن.

(تَ لَ هُّ) [ ع. ] (مص ل.) افسوس خوردن.

(تَ لَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) آلوده شدن.

(تَ لَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) رنگ به رنگ گشتن، هر لحظه به رنگی درآمدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- نگاه تند و آنی به چیزی افکندن.
۲- اشاره کردن.
۳- اشاره کردن شاعر در شعر به داستان یا مثلی مشهور یا آوردن اصطلاحات علمی در شعر.

(تَ لَ مُّ) [ ع. ] (مص ل.) شاگردی کردن.