مصدر متعدی تلجئه (تَ جِ ئِ) [ ع. تلجئه ] (مص م.) ۱- قرار دادن مال برای بعضی از وارثان دون بعض. ۲- واگذار کردن زمین خود به دیگری و بدین نحو تحت حمایت او درآمدن ؛ التجاء.