مصدر

(تَ) [ ع. ] (مص م.) آفریدن، به وجود آوردن.

(تَ کَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) به وجود آمدن، هستی یافتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- نیک بریدن.
۲- کیفیتی معلوم قرار دادن برای شی ء.

(تَ دَ) (مص ل.) دویدن، تاختن.

(تَ کَ یُّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) لذت بردن.
۲- صفت و حالتی به خود گرفتن.
۲- عیبناک شدن.
۳- شناختن کیفیت چیزی.

(تَ حُ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- به هم رسیدن.
۲- از پی هم آمدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) آهک مالی کردن، به جسمی گرما دادن تا مانند آهک شود.

(تَ کَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.) سخن گفتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) تمام کردن، رسا کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) با کسی سخن گفتن.