مصدر

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- گره زدن، بسته کردن.
۲- شعر یا سخن پیچیده گفتن.

(تَ عَ طُّ) [ ع. ] (مص ل.) بی کار شدن، بی کار ماندن.

(تَ عَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) پارسایی کردن.

(تَ عَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) گندیدن، بد بو گشتن.

(تَ یِ) [ ع. تعزیه ] (مص م.) تسلیت دادن، دلجویی کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) گوشمالی دادن، ادب کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ارجمند گردانیدن، عزیز کردن.

(تَ یِ) [ ع. تعزیه ] (مص م.) عزاداری کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) دشوار ساختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)خوشبو گردانیدن، عطر زدن.