مصدر

(ش کَ تَ) (مص ل.) غذا خوردن، رفع گرسنگی کردن.

(پُ تَ) (مص م.)
۱- نان ساختن.
۲- توطئه کردن.

(کَ دَ) [ معر – فا. ] (مص ل.) تظاهر به زهد و تقوی ‘.

(شُ دَ)(مص ل.) معروف و مشهور شدن.

(دَ) [ په. ] (مص م.) اسم گذاشتن.

(دَ) (مص ل.)
۱- گریه و زاری.
۲- گله و شکایت کردن.

(اُ دَ) (مص ل.) جابجا شدن عضلات ناف به سبب برداشتن باری سنگین یا بکار بردن زور زیاده از حد یا ترسیدن بسیار.

(اَ کَ دَ) (مص ل.) کنایه از: درمانده شدن.

(دَ) (مص ل.)
۱- ناز کردن.
۲- فخر کردن، تکبر نمودن.

(کَ دَ)
۱- (مص ل.) از روی عشوه و ناز خودداری کردن.
۲- کرشمه آمدن.
۳- به خود بالیدن و فخر کردن.