مصدر متعدی تسریح (تَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- رها ساختن، گسیل کردن. ۲- طلاق دادن زن. ۳- گشودن و شانه زدن موی.
مصدر متعدی تسبیع (تَ) [ ع. ] (مص م.) به هفت بخش در آوردن چیزی را، بر هفت رکن تقسیم کردن، هفت جزء کردن چیزی را.