مصدر

(تَ) [ ع. ] (مص م.) فتنه انگیختن، چند نفر را به هم انداختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) آزمند ساختن، برانگیختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) برانگیختن، به شوق آوردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- گردانیدن.
۲- تغییر دادن اصل کلام.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) سوزانیدن.

(تَ حَّ رُ) [ ع. ] (مص ل.) حرمت داشتن.

(تَ حَ رِّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- جستن.
۲- حقیقت را جستجو کردن.
۳- درنگ کردن.
۴- تأمل کردن.
۵- پیدا کردن قبله.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) سخن گفتن، حدیث کردن.

(تَ حَ دّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) برابری کردن در کاری.
۲- نبرد جستن، به نبرد خواندن.
۳- فزونی جستن.
۴- (مص م.) قصد کردن چیزی را.
۵- پیش خواندن.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- تیز نگریستن، تند نگاه کردن، چشم هشتن.
۲- گرد کسی بر آمدن.