مصدر

تبحج

(تَ بَ حُ ج ُ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- فخر کردن، مباهات.
۲- شادی کردن.

    تبارک

    (تَ رَ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- فال نیک گرفتن به چیزی.
    ۲- بابرکت شدن.
    ۳- خجسته گردیدن. ؛~الله پاک و منزه‌است خداوند (برای بیان تحسین یا تعجب شدید نسبت به کسی یا چیزی گفته می‌شود). ؛ ~و تعالی بزرگ و بلندمرتبه‌است خداوند.

      پیمایش به بالا