مصدر

(اِ دُ رُ) [ تُر ] (مص ل.) لاف زدن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)۱ – وادار کردن، به عهده کسی قرار دادن.۲ – لازم گردانیدن، واجب کردن.

(~. بِ دُ رُ. کَ دَ) [ تُر – فا. ] (مص ل.)
۱- لاف زدن.
۲- بدوبیراه گفتن با هدف ترساندن طرف مقابل.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) از دین برگشتن، ملحد شدن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) در رسیدن، پیوستن.

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) همراه بودن، همراهی کردن.۲ – (مص م.) ملزم شدن به امری. ج. التزامات.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) به هم پیوستن، به هم چسبیدن، جوش خوردن (زخم یا چیز دیگر).

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- دیدار کردن، یکدیگر را دیدن.
۲- پیوستن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) لذت بردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- برچیدن، برگرفتن.
۲- مضمون و مطلبی را از جایی گرفتن.