مصدر

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)۱ – برقرار کردن، پابرجا شدن.
۲- قرار یافتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- خودمختار بودن.
۲- اداره کشور با اختیار و آزادی بدون مداخله کشورهای بیگانه.

(اِ تِ. زَ دَ) [ روس – فا. ] (مص ل.) میخوارگی مختصر کردن.

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) بزرگ د یدن کسی یا چیزی را.
۲- (مص ل.) تکبر کردن.
۳- خودنمایی، گردنکشی کردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) طلب غله کردن، غله گرفتن.

(اِ تِ دَ) [ ع. استفاده ] (مص م.) نک استفاده.

(اِ تِ دِ) [ ع. استفاده ] (مص م.) سود بردن، فایده خواستن.

(اِ تِ ضَ) [ ع. استفاضه ] (مص م.) نک استفاضه.

(اِ تِ ض ِ) [ ع. استفاضه ] (مص م.)
۱- طلب فیض کردن.
۲- عطا خواستن.
۳- فاش و م نتشر شدن خبر.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) فتوی خواستن.