مصدر

احصان

( اِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) استوار و محکم کردن.
۲- (مص ل.) نگه داشتن نَفْس از انجام کار بد.
۳- شوی کردن زن.
۴- زن گرفتن مرد.
۵- زن و مردی که به عقد دائم در آمده باشند که مرد «محصن» و به زن «محصنه» گویند.

    احراز

    ( اِ) [ ع. ] (مص م.)
    ۱- فراهم آوردن، جمع کردن.
    ۲- پناه دادن، جای دادن.
    ۳- به دست آوردن، رسیدن به چیزی.

      احتیاط

      ( اِ) [ ع. ] (مص ل.)
      ۱- محکم کاری کردن.
      ۲- کاری را با حزم و هوشیاری انجام دادن.

        احتواء

        (اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
        ۱- گرد کردن، فراگرفتن از هر سوی.
        ۲- حاوی بودن، دربرداشتن.

          پیمایش به بالا