مصدر

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) فیض بُردن، نیکی دریافت کردن.

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) پذیرفته شدن.

(مُ وَ مَ) [ ع. مساومه ] (مص ل.) بها کردن متاع.

(مُ مِ رَ یا رِ) [ ع. مسامره ] (مص ل.) افسانه گفتن.

(مُ هَ رَ) [ ع. مساهره ] (مص ل.) شب زنده داری.

(مُ) [ ع. مساواه ] (مص ل.) برابری، با هم برابر بودن.

(مُ وَ رَ) [ ع. مساوره ] (مص ل.) جست و خیز کردن، به سوی یکدیگر حمله کردن.

(مُ فِ حِ یا فَ حَ) [ ع. مسافحه ] (مص م.) زنا کردن.

(مَ) [ ع. ] (مص م.) راندن.

(مُ) [ ع. مساقاه ] (مص م.)
۱- کشت کردن زمین به شراکت.
۲- معامله‌ای است که بین صاحب درخت و امثال آن یا عامل در مقابل حصه مشاع معین از ثمره واقع می‌شود و ثمره اعم است از میوه و برگ و گل و غیر آن.