مصدر

(مَ زِ لَّ) [ ع. مزله ] (مص ل.) لغزیدن.

(مَ) [ ع. ] (مص ل.) شوخی کردن.

(~. گُ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- بیهوده یا ناپسند گفتن.
۲- سخن بی اصل و بی معنی گفتن.

(مِ) [ ع. ]
۱- (اِ.) سرشت، طبیعت.
۲- (مص ل.) آمیختن، آمیخته شدن.
۳- قدما به چهار مزاج اصل قایل بودند: الف – مزاج صفراوی (گرم و مرطوب). ب – مزاج مالیخولیایی یا سوداوی (سرد و خشک). ج – مزاج دموی (گرم و مرطوب). د – مزاج بلغمی (سرد و مرطوب).

(مُ وِ لَ) [ ع. مزاوله ] (مص ل.) به کاری اشتغال ورزیدن.

(مُ حَ مَ) [ ع. مزاحمه ] (مص م.)
۱- زحمت دادن.
۲- انبوهی کردن و تنگ گرفتن بر کسی.

(مَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- افزودن.
۲- افزودن قیمت چیزی.

(مُ رِ عَ) [ ع. مزارعه ] (مص م.) با یکدیگر کشاورزی کردن.

(مُ وِ جَ) [ ع. مزاوجه ] (مص م.) زناشویی کردن.

(مُ یِ دِ) [ ع. مزایده ] (مص م.) در معرض فروش گذاشتن چیزی به نحوی که هر خریداری که قیمت بیشتر پیشنهاد کرد، به وی فروخته شود؛ حراج ؛ مقابل مناقصه.