مصدر

مثابرت

(مُ بَ رَ) [ ع. مثابره ]
۱- (مص ل.) پیوسته در کاری بودن.
۲- پیشی گرفتن.
۳- تحمل رنج و مشقت.

    مثافنت

    (مُ فَ یا فِ نَ) [ ع. مثافنه ] (مص م.)
    ۱- مجالست کردن، هم زانو نشستن.
    ۲- یاری کردن.

      متانت

      (مَ نَ) [ ع. متانه ] (مص ل.)
      ۱- پایداری، استواری.
      ۲- سنگینی، وقار.

        پیمایش به بالا