مصدر

هجاء

(ه) [ ع. ] (مص م.)
۱- بدگویی کردن، دشنام دادن.
۲- بد و عیب کسی را گفتن.

    هبط

    (هَ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) فرود آوردن چیزی.
    ۲- فرود آمدن از مقام و منزلت، سقوط کردن.

      پیمایش به بالا