مصدر

مباثت

(مُ ثَّ) [ ع. مباثه ] (مص م.)
۱- سرّ خود را نزد کسی فاش کردن.
۲- از کسی غم – خواری و اندوه گساری طلبیدن.

    مبادرت

    (مُ دِ رَ) [ ع. مبادره ] (مص ل.)
    ۱- پیشی گرفتن در کاری.
    ۲- اقدام کردن به کاری.

      مایه کوبی

      (~.)(مص ل.)تزریق مایه (واکسن) به بدن به منظور پیشگیری یا معالجه ناخوشی‌ها، واکسیناسیون.

        پیمایش به بالا