(~. کَ. پَ) (ق مر.) (عا.) آخر شب، نزدیکی‌های صبح.

(تَ. تَ) (ص مر.) بسیار نزدیک و بدون فاصله، بسیار تنگ.

(تَ) (اِمر.) طبق چوبی.

(تَ) (ص مر.)
۱- کسی که هیچ کس را نزد خود نپذیرد.
۲- صعب العبور.

(~. دَ)(ص مر.)کنایه از: تهی دست، فقیر.

(~. دَ) (حامص.) تهی دستی، بی چیزی.

(~. دِ) (ص مر.) اندوهگین، افسرده.

(تَ) (اِمص.) بدخویی.

(تَ) (اِمر.)
۱- تنگی، ضیق.
۲- جای تنگ.