(هَ) (اِمر.) آنچه جان آدمی را بگیرد.

(اَ دَ)(مص ل.) مردن، جان دادن.

(اَ یا اُ) (ص فا.) بلع کننده جان، جان گیر.

(ص فا.) کسی که جان خود را فدا کند.

(حامص.)
۱- فداکاری.
۲- دلیری، شجاعت.

(بُ دَ) (مص ل.) سالم ماندن، زنده ماندن.

(بِ. سَ. شُ دَ) (مص ل.)
۱- سخت بی تاب شدن.
۲- به حال مرگ افتادن.

(اِمر.) خانه و حفاظ.

(پَ) (اِمر.)
۱- پناه جان، محافظ جان.
۲- موضعی از خاک که سرباز در پناه آن بتواند عملیات نظامی کند؛ پناهگاه.