آویزان

(ص فا.)
۱- معلق، آویخته.
۲- در حال جنگ و گریز.

    آویژه

    (ژِ) (ص. اِ.)
    ۱- ویژه، خالص.
    ۲- معشوق، یار یا دوست نزدیک.

      آویشن

      (شَ)(اِ.)گیاهی است معطر و صحرایی با گل‌های سفید و برگ‌های کوچک شبیه نعناع. آویشم، آویشه، آویشنه یا آوشن هم گویند.

        پیمایش به بالا