(چَ) (اِ.) ماده مخدری است که از مالش دادن سرشاخه‌های گیاه شاهدانه با دست یا روی پارچه بدست می‌آید و آن را با توتون یا تنباکو می‌کشند.

(~.) (اِ.) چرخشت.

(~.) (اِ.) چیزهایی که درویشان و گدایان از گدایی جمع کنند.

(~.) [ قس. چر، چریدن ] (اِ.) چراگاه چهارپایان.

(چَ) (اِ.) پرنده‌ای است شکاری از نوع باز و به اندازه کلاغ با رنگ خاکستری و لکه‌های سیاه و سفید.

(چَ) (اِ.) نک بارهنگ.

(چِ) (اِ.)
۱- ماده سفیدرنگی که از زخم و دمل بیرون آید.
۲- ماده تیره رنگ و چربی که به سبب دیر شستن بدن یا لباس در روی پوست یا لباس ظاهر شود. ؛ ~ دلِ کسی را پاک کردن کنایه از: رفع کدورت از کسی کردن.

(چُ رَ) (اِ.) [ تر. ] = چروک. چورک: نان.