چمچم

(چُ چُ) (اِمر.)
۱- گیوه.
۲- سُم اسب و استر و خر و گاو و مانند آن‌ها.

    چمچه

    (چَ یا چُ یا چِ) (اِ.) کفگیر، قاشق بزرگ.

      چمخال

      (چَ) (اِ.) = شمخال: نوعی تفنگ گلوله‌ای یا ساچمه‌ای سرپر که در قدیم متداول بود.

        چمدان

        (چَ مِ) [ روس. ] (اِمر.) کیف بزرگ چرمی یا برزنتی یا غیره که هنگام سفر لباس‌ها یا لوازم دیگر را در آن نهند.

          چمن

          (چَ مَ) (اِ.) زمین سبز و خرم، مرغزار.

            چمن زار

            (چَ مَ) (اِمر.)
            ۱- زمینی که در آن چمن بسیار باشد.
            ۲- زمینی که چمن در آن کاشته شود.

              پیمایش به بالا