(~. رُ)
۱- (اِ.) اتومبیل.
۲- (ص فا.) آنچه که به خودی خود راه بیفتد.

(~. رُ) (ص فا.)
۱- گیاهی که به خودی خود روییده شود.
۲- کسی که تعلیم و تربیتی ندیده.

(~. سَ) (ص مر.)
۱- مستبد.
۲- سرکش.
۳- بی باک.

(~. سَ) (حامص.)
۱- خودرایی.
۲- تمرد.
۳- گستاخی.

(~.) (حامص.) چاپلوسی، شیرین زبانی، لوس بازی.

(~. فُ) (ص فا.) آن که خود را در معرض استفاده شهوت دیگران قرار دهد و از این طریق کسب معاش کند، فاحشه، روسپی.

(~.) (ص مر.)
۱- دستگاه و آلتی به خودی خود کار می‌کند، اتوماتیک.
۲- مداد خودنویس.

(~.) (ص مر.)
۱- خودسر، خودرای.
۲- هوی پرست.

(~. مِ) (حامص.)
۱- خودسری.
۲- هوی پرستی.

(~. مِ) (ص مر.)
۱- خودسر.
۲- شهربان، مرزبان.