درقه

(دَ قِ) [ ع. درقه ] (اِ.) سپر، سپری که از پوست گاومیش یا کرگدن درست کنند.

    درک

    (دَ رَ) [ ع. ] (اِ.) نهایت عمق و گودی چیزی مانند ته دریا، قعر جهنم و غیره.

      درک

      (دَ رْ) [ ع. ] (اِمص.) دریافت، اندریافت. ج. ادراکات.

        درکه

        (دَ رَ کِ) [ ع. درکه ] (اِ.)
        ۱- ته.
        ۲- سرازیری.
        ۳- طبقه دوزخ. ج. درکات.

          درگاه

          (دَ رْ) [ په. ] (اِ.)
          ۱- بارگاه.
          ۲- پیشگاه، آستانه در.

            درگاهی

            (~.) (اِمر.) تورفتگی در یک دیوار از کف زمین تا بلندی قد انسان به صورت اشکاف یا دولابچه بدون در.

              پیمایش به بالا