اسم دعت (دَ عَّ) [ ع. دعه ] (اِ.) ۱- سکینه، راحت، خفض عیش. ۲- سکون نفس در وقت حرکت شهوت و مالک زمام خویش بودن.
اسم دعوا (دَ) [ ع. دعوی ] (اِ.) پرخاش، دشمنی، زد و خورد. ؛~ی حیدر و نعمتی مشاجره خونین و طولانی و معمولاً بی هدف.