دعت

(دَ عَّ) [ ع. دعه ] (اِ.)
۱- سکینه، راحت، خفض عیش.
۲- سکون نفس در وقت حرکت شهوت و مالک زمام خویش بودن.

    دعوا (دَ)

    [ ع. دعوی ] (اِ.) پرخاش، دشمنی، زد و خورد. ؛~ی حیدر و نعمتی مشاجره خونین و طولانی و معمولاً بی هدف.

      دعوت

      (دَ وَ) [ ع. دعوه ] (مص م.) خواندن، خواندن کسی به مهمانی یا جایی.

        دعی

        (دَ) (ص.) پسر خوانده ؛ ج. ادعیاء

          دغا

          (دَ) (ص.)
          ۱- ناراست، نادرست.
          ۲- سیم و زر ناخالص.
          ۳- دغل.

            دغدغه

            (دَ غْ دَ غِ) [ ع. دغدغه ] (اِ.) نگرانی، بیم، تشویش.

              پیمایش به بالا