(نِ) (ص فا.)
۱- گدای سر راه.
۲- غریب، بی کس.

(هُ) (اِمر.) روش، طریقه.

(هُ رَ) (اِمر.) شیوه، روش، طریق.

(بَ) (ص فا.) آن که کسی را در راهی هدایت کند، هادی، دلیل، راهنما.

۱ – (حامص.) نگهبانی راه.
۲- دزدی، راهزنی.
۳- (اِمر.) اداره نگهبانی و محافظت راه.

(رُ)(ص فا.)
۱- سالک.
۲- مسافر، عارف.